Het is tijd om je tuin lenteklaar te maken.
Afgestorven bloemdelen, blad en siergrassen worden afgeknipt. Te dikke lagen blad weggehaald en heesters gesnoeid.
De groencontainer zal de komende tijd bij veel mensen weer flink vol zitten. Dat hoeft niet. Ik gooi 'onbruikbaar' groenafval op de composthoop.
Kun jij ook doen, een composthoop is zo gemaakt. Het enige is dat je er wel een stukje tuin voor moet opofferen.

Een plant haalt zijn voedingsstoffen (oa) uit de bodem. Als een plant doodgaat vergaat ie langzaam en dient als voedingsstof voor andere planten.
Dat proces bootsen we na op de composthoop.
Compost verbetert ook de vochtvoorziening in de bodem want organisch materiaal kan veel water vasthouden.

Een composthoop bouw je op in de halfsschaduw, uit de wind om uitdroging te voorkomen. 
Het moet binnenin de composthoop lekker warm worden dus maak hem groot genoeg. Ik las ergens minimaal 1,5x1,5 mtr grondopp.
Mijn composthoop heb ik gemaakt van gaas dat op elke hoek bevestigd is aan een dikke tak.
De voorkant is open zodat ik makkelijk de hoop kan keren of compost kan weghalen. Ik sluit hem wel af met een luikje van gaas om te voorkomen dat er poezen en egels in verdwalen.

Dan bouw je de composthoop in laagjes op, met bruin en groen materiaal.
Bruin materiaal zijn takken (snoeihout), droge bladeren, stro, boomschors, zaagsel, koffieprut.
Bij groen materiaal denk je aan grasmaaisel, groente en fruitafval (ongekookt) en vers tuinafval.
De onderste laag bestaat uit grotere takken waarna je de hoop verder opbouwt met om en om gelijke lagen (gevarieeerd) groen en bruin materiaal. Dus niet een heel dikke laag grasmaaisel bijvoorbeeld, dat verstikt de boel.

Pas op met onkruidzaden. Als het niet warm genoeg wordt in de hoop dan sterven de zaden niet en komen ze alsnog in de tuin terecht bij het verspreiden van de compost. 
Begiet bij warm weer of een langdurig droge periode de hoop af en toe, want als ie eenmaal verdroogt is wordt er niet meer gecomposteerd.

Na een paar weken ‘zet je de composthoop om’ en meng je alles lekker door elkaar.
Na een maand of 8 is er al veel afval verteerd en ligt er onderin een donkere laag die op aarde lijkt. Niets doet je meer aan koffieprut, gras, paprika, eierschillen, tuinafval of aardappelschillen denken. 
Die mooie donkere laag strooi je bijvoorbeeld op een mooie februari dag door je tuin. De voedingsstoffen komen in de daaropvolgende twee à drie weken, langzaam vrij.

Je planten, they love it!!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

border pad

Onze tuin ligt achter het huis.
Dat is bij veel mensen zo maar aan ons woonhuis zit nog een hele grote schuur vast waardoor je de tuin niet vanuit de woonkamer kunt zien. En hoewel we aan de voorkant een leuk uitzicht hebben met zicht op de polder compleet met molen en kanaal is het toch jammer
Het pad van het woonhuis naar de tuin, waar we wel wat zicht op hebben, heeft aan beide kanten een kleine border met hier en daar wat potten maar oogt vooral grijs, lees stenig.
 

In januari van dit jaar werd de actie Operatie Steenbreek gelanceerd, bedoelt om tuineigenaren te enthousiasmeren om hun tuin te vergroenen. De negatieve gevolgen van verstening worden steeds duidelijker. Denk aan de afbreuk van de biodiversiteit, aan klimaatverandering. Minder groen in de tuin betekent minder vogels, insecten en andere dieren. Denk aan wateroverlast bij hoosbuien waarbij het vele water niet snel genoeg via het riool afgevoerd kan worden. Tuineigenaren die hun tuin vergroenen dragen een belangrijke bijdrage aan de leefbaarheid van hun buurt. 

Het idee om van een deel van het pad een grote border te maken zat al langer in mijn hoofd maar ons huis staat te koop en dan pak je geen grote dingen meer aan. Toch?Echter, het grijs ging me steeds meer tegenstaan. 
Het was een optelsom: mijn groene hart bloedde, mijn groene vingers jeukten, mijn groene beroep riep me tot de orde en daarbij Operatie Steenbreek... Tijd voor actie dus.

Zeventig tegels werden gelicht en een halve kuub wit zand werd eruit geschept. Met een deel van de stoeptegels, bakstenen die ik nog had liggen en gekregen hardstenen keien is een iets verhoogde border gemaakt. Het vormgeven van de borderrand was erg leuk om te doen. Stapelen, kijken, tegels knippen (valt niet mee), combinaties uitproberen en weer aanpassen. Erg leuk.
Er ging een kuub tuingrond in. De planten uit de bestaande border en bloempotten kregen een plekje in de nieuwe border. Dat scheelt de buurvrouw weer een hoop potten water geven als we op vakantie zijn. Drie Ribes struiken die in potten stonden vulden lekker de border die natuurlijk wel aangevuld werd met nieuwe planten zoals oa. smeerwortel, akelei, verschillende ooievaarsbek-soorten & wolfsmelk.
Elke ochtend als ik nu naar buiten kijk word ik blij. Al dat groen, je ziet het groeien. Hadden we jaren eerder moeten doen!

Vorig jaar schreef ik op deze plek een lofrede op het gevlekt longkruid, Pulmonaria officinalis. Omdat ie zo vroeg in het voorjaar al bloeit.

Mensen die mij al wat langer kennen weten dat de Helleborus officinalis (Nieskruid) eigenlijk mijn favoriete tuinplant is. Altijd groen, bloeit in het voorjaar en is een beetje mysterieus. De bloemen geven zich niet zomaar gewonnen. Ze staan wat verscholen tussen het blad en hun hoofdjes hangen iets naar beneden. Je moet wel wat moeite doen om ze te kunnen zien. Maar dan..
Toen ik jaren geleden door het tuinvirus werd bevangen kocht ik twee planten. Met witgroene bloemen. Nadat ze uitgebloeid waren en de zaden zich verspreid hadden, kon ik wel een Helleborus kwekerij beginnen riep ik altijd. Overal stonden de zaailingen.. Een aantal jaren later had ik planten met witte bloemen, witte bloemen met donkerrode stipjes, lichtgroene en donkerrode bloemen, met of zonder stipjes. Gelukkig zijn de zaailingen makkelijk te herkennen en goed weg te halen. De lege zaaddozen blijven heel lang aan de bloem hangen totdat ze helemaal bruin en als perkament geworden, vergaan.

Er zijn verschillende soorten. De eerstbloeiende is de kerstroos, Helleborus niger en bloeit meestal rondom de kerst. Hoewel ik bij een kerstroos een andere plant voor ogen heb maar dat terzijde. Dan heb je nog het stinkend nieskruid (Helleborus foetidus), waarvan het blad onaangenaam schijnt te ruiken. Ik heb hem wel in de tuin gehad maar dat was geen succes. Evenals de Helleborus argutifolius. Ooit eens gekocht tijdens de Helleborusdagen van de Hessenhof (kwekerij in Ede). Ik vond het gekartelde blad zo mooi, donkergroen met een rode vleug. Heeft nooit gebloeid. Misschien kwam dat wel omdat ie een aantal keren verplant is …  daar houden ze niet van..

Ze staan het liefst in lichte schaduw en bij voorkeur op vrij droge grond. Bij mij in de tuin staan de meesten in de schaduw en in vochtige grond. En doen het als een tierelier.. Tja..

Dierenindetuin

sneeuwtafel

Er staat ons de komende week een vorstperiode te wachten. Eigenlijk hoop ik dat ie wat langer duurt dan een weekje. Als ik mijn ogen sluit dan droom ik over lekker schaatsen op natuurijs.


Een koufront wordt vaak voorafgegaan door .... een regenfront. 
Vorst in combinatie met weinig zonneschijn kan het pad naar de voordeur glibberglad maken. Levensgevaarlijk!
Strooi geen zout maar scherp zand. Zand legt een stroef laagje over het pad. Let wel op, het ijs smelt er niet door.
Ik gebruik ook scherp zand omdat het zand na een regenbui, die onvermijdelijk gaat komen, in de grond en in de naast het pad liggende borders terecht kan komen. Zand is niet schadelijk voor beplanting en grond maar strooizout kan bodemverzouting veroorzaken. En daar zijn mijn planten niet van gediend.

Koop bij de doe-het-zelf-markt een zak scherp zand, breker zand of metselzand en voorkom dat de postbode zijn nek breekt.

Bewaren

tuintip

Sinds 1 januari 2018 kun je als inwoner van Waterschap Rivierenland, gebruik maken van de subsidieregeling Klimaatactief voor het klimaatbestendig maken van je tuin, huis of straat. Er zijn genoeg maatregelen te bedenken waarmee je je tuin of straat klimaatbestendig kunt maken. Ik denk graag met je mee als je hulp nodig hebt.
Bel me (0617 38 2345) of stuur een mail naar

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren